afscheidsrede voor Hugo

  • Print
Details
Categorie: Uncategorised
Gepubliceerd op maandag, 09 januari 2012 10:47
Geschreven door Super User
Hits: 78

Geachte genodigden van Hugo,

Goede vriend Hugo,

 

Het is passend om op een avond als deze toch even een woordje tot u te richten uit naam van ZIAC.

 

Vooreerst willen wij je danken dat je aan het einde van je beroepsloopbaan het initiatief hebt genomen om ons uit te nodigen in de cafetaria die jijzelf tot “ De Ontmoeting” hebt gedoopt. Het toont aan dat ZIAC je zeer nauw aan het hart ligt.

 

Hugo, wij kijken terug op een vijftal jaar intense samenwerking. Ik zal niet te lang of te breed uitweiden over je actief bezig zijn, doch amper drie klemtonen leggen op de facetten waardoor je in ZIAC niet onopgemerkt bent voorbijgegaan.

 

Vooreerst als verantwoordelijke voor de infrastructuur. In 2006 heeft ZIAC de overstap gemaakt van de Lokerenbaan 43 naar de huidige locatie. We mogen zeggen dat de aanvankelijke toestand van de lokalen bijlange niet geschikt was om er een Dienstencentrum in onder te brengen. Door je praktische vorming in de bouw, door je aanstekelijk enthousiasme, door je doortastendheid en ook door je diplomatie ben je er samen met velen in geslaagd om de beschikbare ruimtes om te vormen tot bruikbare lokalen, die veel verenigingen ons benijden. Soms zette je zowaar zelf de stofbril en het woestijnmasker op om met de drilboor en krachtige handen de harde materie te lijf te gaan. Je speelde het soms hard tegenover Hasan Bulut, de vorige eigenaar van het gebouw, van wie ZIAC in 2009 het pand kon overkopen. Je was ook de verbindingsman tegenover de syndicus en de verzekeraar, wanneer ZIAC geconfonteerd werd met overdreven rekeningen of insijpelend vocht, ook in de gaanderij. Het resultaat van je onverdroten aandacht  en inspanningen mag gezien worden.

 

Als je tweede geesteskind, Hugo, noem ik “De Ontmoeting”. De richtlijnen van de overheid bepalen dat een gesubsidieerd Dienstencentrum moet beschikken over een ontmoetingsruimte. Jarenlang heeft ZIAC geworsteld om aan dit vereiste te kunnen voldoen. Met de accommodatie dewelke de gemeentelijke overheid de vereniging ter beschikking stelde in de nieuwbouw achter de bibliotheek, was dit onmogelijk. ZIAC zou op die manier zijn werkingstoelage verliezen.

 

 

Onze overstap naar de Markt was bijgevolg een keiharde noodzaak om te blijven overleven als Dienstencentrum. Maar hoe bouw je een ontmoetingsruimte uit, die voldoet aan alle eisen van beschikbaarheid en bereikbaarheid? Dan trek je Hugo Heirman aan als verantwoordelijke. The right man on the right place. Hugo, je hebt je strepen ruim verdiend als grondlegger van Remuze. Wij wisten dat je sociale vaardigheden hoge toppen scheren en dat je andere mensen kan stimuleren om vrijwillig taken op zich te nemen. Deze capaciteiten heb je ten volle benut om de bediening van de cafetaria te schragen op de medewerking van een kern gedreven mede-uitbaters. Velen van hen zijn hier vanavond aanwezig en verdienen onze volmondige appreciatie.

 

De eerste en de tweede stap dewelke ik schetste leiden, Hugo, naar datgene waarover het voor jou werkelijk gaat in ZIAC: sociale bewogenheid. Binnenkomen over de lage drempel van ons centrum betekent voor zeer veel mensen opluchting en verademing. Eenzaamheid, problemen, miserie : Waar kon je er in Zele mee naartoe? Probeer eens bij Hugo. Een luisterend oor, een verhelderend telefoontje, een ingevuld formulier. Bij het begin en het einde van het gesprek vaak een kwinkslag. Waar haalt hij het altijd uit  … Hij zat weer in form vandaag … Hij gaf er nogal lappen op ….. In het begin in het hoekje, naast de toog en later in het bureautje waar het Raemdonck- venster met een kier open bleef door de strategisch geplaatste asbak. Dat een Dienstencentrum van overheidswege niet meer middelen krijgt om de sociale dienstverlening meer armslag te geven is voor ons allen een groot chagrijn.

 

En nu Hugo is je beroepsloopbaan voorbij. Je hebt gevraagd om een tweetal maand afstand te nemen. Dit is je ten volle gegund. Het zou mij echter verwonderen dat we vanavond een definitief afscheid beleven, zoals we dat van node hebben meegemaakt met Gerard De Vriendt en Martha Pieters. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je verder actief zal blijven meewerken aan onze werking. De contouren kunnen we samen zelf nader bepalen. Volgens godsvrucht en vermogen, zoals dit betaamt voor een gepensioneerde met 45 jaar beroepsloopbaan.

 

Je weet Hugo dat ik je altijd graag heb gemogen. Dit gevoel van waardering is ontstaan in het Remuze-tijdperk, heeft een piek gekend bij de harmoniereis naar Castel Goffredo (Cremona – weet je nog wel-), en tal van uitschieters na de vergaderingen van ZIAC. Ik dank ook de familie van Hugo, die hem de ruimte geeft om hem zijn ding te laten doen, ook wanneer het laat werd. Ik zou willen afsluiten met deze dubbele wens : Hugo, geniet verder van het leven, maar geen leven zonder ZIAC.

 

Elie Van Herreweghe, voorzitter Dienstencentrum ZIAC VZW

Zele, 17 december 2011.